சௌராஷ்ட்ரா சமூகம் - கலாச்சாரம்

மஞ்சள் பையும் - வெண்பொங்கலும் வெங்காய சாம்பாரும்

சௌராஸ்ட்ரா மொழி இன மக்களுக்கும் வெண்பொங்கலுக்கும் ஒரு நெருங்கிய தொடர்புண்டு.

இது ஒரு முக்கிய உணவு என்பதுடன் மிகவும் விரும்பி சாப்பிடும் உணவு வகைகளில் ஒன்று. ஆனால், தமிழ்நாட்டில் தமிழர்கள் வீட்டில் செய்து சாப்பிடும் உணவல்ல. பின்பு எப்படி இந்த உணவு தமிழ்நாட்டில் வாழும் இந்த மக்களிடம் ஏற்பட்டது என்று ஆராய்வோம்.

இன்றும் வடநாட்டில் எல்லா இடங்களிலும், கிச்சிடி என்ற ஒரு உணவு உண்டு. பொதுவாக ஏழை மக்களும், மற்றவர்கள் உடல் நிலை இல்லாத போது சாப்பிடும் உணவு. தற்சமயம் விரிவாக உணவு தாயரிக்க நேரம் இல்லாத போது இதை செய்து சாப்பிடுகிறார்கள். 

அரிசியும் பருப்பும் சேர்த்து உப்பு போட்டு வேக வைத்து சுடச்சுட சாப்பிடுவார்கள். பொங்கல் போல கெட்டியாக இருக்காது. நெய் சேர்ப்பவர்களும் உண்டு. சற்று தண்ணிராக இருக்கும். இதற்கு எதை வேண்டுமானலும் தொட்டுக்கொள்ள வைத்துகொள்வார்கள். இதன் சற்று மாறிய வடிவம் தான் பொங்கல். இதில் சற்று நெய்யோ , டால்டாவோ கலந்து , மிளகு சீரகம் சேர்த்து செய்கிறார்கள்.

இன்றைக்கும் எங்கள் வீட்டில் வெண்பொங்கல் செய்தோம் என்று கூறினால், கிச்சிடியா என்று தான் கேட்கிறார்கள்.

எனவே சமூக சரித்திரம் எழுதுபவர்கள் இதை குறிப்பிட்டும், வலுவான ஆதாரம் சேர்க்கலாம்.

சமூகத்தில் சற்று மந்தமான நிலையில் சுறுசுறுப்பாக இல்லாமல் தெளிவாக பேசாமல் இருப்பவர்களை இன்றைக்கும் அவண் சரியான “பொங்கல்” என்று கேலி செய்யும் வழக்கம் உள்ளது. இது கூட இந்த வெண் பொங்கலை விரும்பி சாப்பிட்டதன் விளைவாக DNA வில் ஏற்ப்பட்ட மாற்றமாக இருக்ககூடும்.

சமூகத்தில் மிகவும் ஏழ்மை நிலையில் உள்ளவர்கள் வீட்டு கல்யாண நிகழ்ச்சிகளில் விருந்து செலவை சிக்கனமாக முடிக்க மதிய உணவாக வெண்பொங்கலும், சாம்பாரும் அல்லது கத்திரிக்காய் சட்னியும் செய்வார்கள். இனிப்புக்கு மிக எளிமையாக ரவா கேசரி செய்வார்கள். இன்றைக்கு மிகவும் ஆடம்பரமாக உணவு வகைகள் செய்தாலும், வெறும் வெண்பொங்கலும் வெங்காய் சாம்பாரும் செய்து விருந்தை முடிப்பவர்கள் உண்டு.

சமூகம் சார்ந்த பொது நிகழ்ச்சிகள், கடவுள் வழிபாடு கூட்டங்கள், சமூக சேவை அமைப்புகள் மற்றும் அரசியல்வாதி செய்யும் கூட்ட ஏற்பாடுகளில் கூட இந்த வெண்பொங்கலும் வெங்காய சாம்பரும் முக்கிய பங்கு வகிக்கும்.

.

தற்போது அரசியல்வாதிகளின் நிகழ்ச்சிகளில் பிரியானியும், குவாட்டரும் பணமும் கொடுக்கப்படுகிறது என அறிகிறேன்.

இப்படி எளிமையாக திருமணங்கள் செய்யப்பட்ட காலத்தில் நடந்த நிகழ்வுகள் சமூகத்தின் வறுமையையும், மக்களின் மனநிலையையும் பிரதிபலிப்பதாக இருந்தது.

கல்யாண வீட்டிற்க்கு வருபவர்கள் திருமண நிகழ்ச்சி முடிந்தவுடன் , சமையல் அறைக்கு சென்று தாங்கள் கொண்டு வந்திருக்கும் தூக்கு சட்டியில் பொங்கலும், சாம்பாரும், கேசரியும் எடுத்து செல்வார்கள். வீட்டில் இருக்கும் பெரியவர்களுக்கு அல்லது பள்ளிக்கு சென்ற குழந்தைகு என்று எடுத்து செல்வார்கள். ஒருவருக்கு என்று சொல்லி நாலு பேர் சாப்பிடும் அளவுக்கு எடுத்து செல்வார்கள். இரவு விருந்து இல்லையென்றால் அதையே வீட்டில் உள்ளவர்கள் அனைவரும் சாப்பிடுவார்கள். இல்லையென்றால் உறவினர்களுக்கும் அக்கம் பக்கத்தில் உள்ளவர்களுக்கும் கொடுப்பார்கள். இதை தவிர சாப்பாடு, மதிய உணவாக இருந்தால், தூக்கு சட்டியுடன் கேரியரும் எடுத்து வந்து எல்லா காய்கறிகளையும் மற்ற உணவுகளையும் எடுத்து செல்வார்கள். ஆனால், இளம் பெண்கள் இப்படி எடுத்து செல்ல கொஞ்சம் வெட்கப்பட்டு கொண்டு, பாவாடை தாவனியில் வரும் பெண்கள் முந்தானையை நீளமாக வைத்து கட்டி வருவார்கள். தூக்கு சட்டியை முந்தானையை தொங்கவிட்டு மறைத்து எடுத்து செல்வார்கள்.

முதலிலேயே இப்படி எடுத்து சென்றதால், பந்தியில் சாப்பாடு பற்றாக்குறை ஏற்படும். மீண்டும் அவசர அவசரமாக சமைத்து கொண்டிருப்பார்கள்.

மொத்த குடும்பமும் வந்து சாப்பிட்டுவிட்டு, பார்சலும் எடுத்து செல்லும் நபர்கள் செய்யும் மொய் பணம் வெறும் இரண்டு ரூபாய்  அல்லது அதிக பட்சம் ஐந்து ரூபாயாக இருந்தது. மேலும், உறவினர்களுக்கு திருமண பலகாரம் கொடுக்க வேண்டும். குறைந்தபட்சம் ஒரு முறுக்கு ஒரு மைசூர்பாக்கு. இதில் ஏற்ப்படும் பிரச்சனைகள் சொல்லி மாளாது. வீட்டிற்க்கு கொண்டு வந்து கொடுக்கவில்லையென்றால் குற்றம் குறைவாக கொடுத்தாலும் குற்றம். குற்றம் கண்டுபிடிப்பதற்கென்றே கூட பிறந்தவர்கள்  இருப்பார்கள்.

இது போன்ற திருமண நிகழ்ச்சிகளில் வீட்டு மாப்பிளைகள் செய்யும் அராஜகம்  அளவில்லாதது. அதாவது மாப்பிள்ளை/மணப்பெண்ணின்  அத்தை கணவர்கள்  அல்லது அவர்களது சகோதரிகளின் கணவர்கள் செய்யும் அட்டுழியம் அதிகம். அதிலும் குறிப்பாக அந்த மஞ்சள் பையை யார் வைத்துகொள்வது என்பது தான் முக்கிய பிரச்சனையாக இருக்கும். மஞ்சள் பையில் இருக்கும் சில்லறை காசுகளை புரோகிதருக்கு அவ்வப்போது கொடுத்துகொண்டேயிருக்கவேண்டும். இதுதான் மஞ்சள் பையின் மகிமை.

சகோதிரியின் கணவரிடம் கொடுத்தால், அத்தை கணவர் கோபித்துகொள்வார். அத்தை கணவரிடம் கொடுத்தால் சகோதிரியின் கணவர் கோபித்துகொள்வார். இதனால் திருமண நேரத்தில் வெளிநடப்பு செய்பவர்களும்  உண்டு. இவர்களை சமாதனப்படுத்த தனி திறமை வேண்டும்.

அடுத்து தாலி கட்டியவுடன் இந்த மாப்பிள்ளைகளுக்கு காப்பி அல்லது குளிர் பானம் வாங்கி கொடுக்க வேண்டும். இப்படி இவர்களை இதற்காக வெளியே அழைத்து செல்லும் போது அருகில் இருக்கும் முக்கிய  உறவினர்களையும் அழைக்க வேண்டும். பெண்கள் குழந்தைகளை போக சொல்லி வலுக்கட்டாயமாக அனுப்பி வைப்பார்கள். இதில் காலதாமதம் ஆனாலும் பிரச்சனை வெடிக்கும்.

அடுத்து இந்த மாப்பிள்ளைகளை பந்திக்கு அழைத்து சென்று அருகில் இருந்து உணவு பரிமாறுவதை பார்வையிட்டு உபசரிக்க வேண்டும். இதிலும் பிரச்சனை வெடிக்கும்.

எனது திருமண சமயத்தில் இப்படி செய்யகூடாது என்று சமயலறையில்

“ பார்சல் கிடையாது “ என்று போர்டு வைக்க போவதாக கூறினேன். முதல் எதிர்ப்பே என்னுடைய அம்மாவிடமிருந்து தான் வந்தது. நீ போடும் ஒரு வேளை சாப்பாட்டுக்கு இத்தனை கெடுபிடியாக என திட்டியதால் திட்டம் கைவிடப்பட்டது. நான் மொத்தம் ரூ.13,000/= செலவு (1986) செய்து விமர்சையாக திருமணம் செய்து கொண்டேன் என்று சொல்லியாக வேண்டும்.

இந்த வெண்பொங்கலுக்கும் வெங்காய சாம்பாருக்கும் விலை போன மக்கள் சமூகத்தில் மாற்றங்கள் ஏற்ப்பட நீண்ட வருடங்கள் தேவைப்பட்டது. 

தற்போது இந்த பழக்கம் குறைந்து விட்டது அல்லது முழுவதுமாக நின்று விட்டது என தோன்றுகிறது.  ஆனால் இந்த மஞ்சள் பை, காப்பி குடிப்பது, விருந்து உபசரிப்பது போன்றவை இன்னமும் இருக்கிறது. ஆனால் முன்பு செய்தது போல ஆர்பாட்டம் இல்லையென தெரிகிறது.

                                      

திரைப்பட விமர்சனம் - நிழழ்குத்து (மலையாளம்)

நிழல்குத்து::

தூர்தர்சன்(Doordarshan) ஏற்பாடு செய்திருந்த சிறந்த இந்திய திரைப்படங்கள் (Best of Indian Cinema) மற்றும் இயக்குனர்களை சந்தியுங்கள் என்ற நிகழ்ச்சி டெல்லியில் 7,8,& 9 மார்ச் 2014 தேதிகளில் INDIRA GANDHI NATIONAL CENTRE FOR ARTS அரங்கத்தில் நடைப்பெற்றது.

முதல் நாளன்று 07.03.2014 அன்று திரையிடப்பட்ட இயக்குனர் அடூர் கோபலகிருஷ்ணனின் “ நிழழ்குத்து “ திரைப்படத்தை பார்க்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. இது 2002ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த படம்.

திரு. அடூர் கோபலகிருஷ்ணன் விழாவினை தொடங்கிவைத்து தலமையுரையாற்றினார். முதலில் இவரது திரைப்படம் நிழழ்குத்து திரையிடப்பட்ட பின்பு இவருடன் கலந்துரையாடல் நடைப்பெற்றது.

இந்த திரைப்படம் எடுத்த பின்னனி பற்றியும் குறிப்பிட்டார். கேரளாவிலிருந்து வெளிவரும் மலையாள மனோரமா தினசரியில் வெளிவந்த தூக்குதண்டனையை நிறைவேற்றும் ஒரு நபரின் செய்தியை படித்ததாகவும், பின்பு அதற்கான திரைக்கதையை எழுதிவிட்டு பின்பு இரண்டாண்டுகளுக்கு பிறகு எடுத்து படித்த போது, அது முழுமையான கதையமைப்பு கொண்டமையாக இல்லாத காரணத்தால், தூக்குதண்டனையை நிறைவேற்றும் நபரை சந்தித்ததாகவும், சிறைச்சாலை ஆவனங்களையும் மற்றும் சட்ட விவரங்களையும் தெரிந்துகொண்டு பின்பு இதை திரைப்படமாக எடுத்ததாகவும் கூறினார்.

மேலும், இத்திரைப்படம் பிரான்ஸ் நாட்டு திரைப்பட துறை உதவியுடன் எடுத்ததாக கூறினார்.

இந்த திரைப்படம் , 1941ஆம் ஆண்டு திருவாங்கூர் சமஸ்தானதில் நடந்ததாக கதை அமைக்கப்பட்டுள்ளது.

இது ஒரு மலையாள படம் போல இல்லை. இதில் வரும் கதாபாத்திரங்கள் பலரும் தமிழ் மொழி பேசுகின்றனர் குறிப்பாக முக்கிய கதாபாத்திரம் தமிழ் பேசும் குடும்பம். ஒரு தமிழ் படத்தில் சில வசனங்கள் மலையாளத்தில் வருவது போல அமைந்துள்ளது. ஆனால், தமிழில் மலையாள வாடை வீசுகிறது.

இனி திரைக்கதையை பார்ப்போம்.

தூக்கு தண்டனையை நிறைவேற்றும் வேலையை செய்யும் நபர் காளியப்பன் குடித்துவிட்டு காளியை கும்பிட்டுக்கொண்டு வாழ்க்கையை நடத்திகொண்டிருக்கிறார்..  அவருக்கு தங்க வீடும், வருமானம் ஈட்டுக்கொள்ள நிலமும் அளித்து அரசு பாதுகாக்கிறது. அவரது மனைவி, மகன், இரண்டு மகள்கள். பெரிய மகளுக்கு திருமணம் முடிந்துவிட்டது. இளைய மகள் பள்ளியில் படித்துகொண்டிருக்கிறாள். மகன். காந்தியின் பால் ஈர்க்கப்பட்டவன் என்பதை அவன் ராட்டையை கொண்டுவந்து நூல் நூற்பதன் மூலமும், மரண தண்டனையை எதிர்த்து பேசுகிறான் என்ற விசயத்தை மூன்றாவது நபர் மூலம் சொல்வதன் மூலம் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

தூக்கு தண்டனையை நிறைவேற்றும் நபர் தான் கதாநாயகன். ஆரம்ப காட்சியில் , ஒரு பெண் மழையில் நனைந்துகொண்டு இவரது வீட்டு வாசலுக்கு தனது குழந்தையுடன் வந்து, குழந்தைக்கு காய்ச்சல் என்றும், விபூதி போட வேண்டும் என்று கேட்க, அவர் பூசை அறையில் சாமி படத்திற்க்கு மேலே தொங்கிகொண்டிருக்கும் ஒரு கயிற்றில் இருந்து ஒரு சிறிய துண்டு எடுத்து, தீயில் பொசுக்கி அந்த தூளை குழந்தையின் மீது தெளித்து, காய்சல் சரியாகிவிடும் என்று கூறி அனுப்புகிறார். பின்பு ஒரு பித்து பிடித்த (பேய் பிடித்த) பெண்ணுக்கும் இதே போன்ற சிகிச்சை செய்கிறார். அவர் உபயோகிக்கும் கயிறு, தூக்கு கயிரு. அதாவது, தூக்கு தண்டனை நிறைவேற்றிய பிறகு, அந்த கயிற்றை இவர் எடுத்துவந்து பூசை அறையில் வைத்து உபயோகிக்கிறார். இதன் கயிற்றை சாம்பல் ஆக்கி காளி கடவுளை கும்பிட்டு பூசினால், நோய் குணமாகும் என்று இவரும் மக்களும் நம்புகிறார்கள்.

இவர் ஒரு நிரபராதிக்கு தூக்கு தண்டனை நிறைவேற்றியதை அறிந்து மன உளைச்சலில் வாழ்ந்து வருகிறார்.

இவரது மகள் பள்ளியில் வகுப்பில் இருக்கும் போது, வலியால் துடிக்கிறார். பின்பு கால் பகுதி காண்பிக்கப்படுகிறது. தொடை வழியாக ரத்தம் வழிந்து கால் முழங்கால் பகுதிக்கு வருகிறது. அடுத்த காட்சியில் பெண் பெரியவளான சடங்கு நடைப்பெறுகிறது. அந்த சடங்கு நிகழ்ச்சிக்கு வரும் பெரிய பெண்ணின் கணவன் , இந்த பெண்ணை பார்க்கும் பார்வையில் வீபரீதம் உணர்த்தப்படுகிறது. பெண்ணின் தாயும் இதை கவனிக்கிறாள். இந்த பெண் பள்ளிக்கு செல்வது நிறுத்தப்படுகிறது. வீட்டு வேலையை செய்துகொண்டும், ஆடு மேய்பதும், பூப்பறிப்பதுமாக இவளது வாழ்க்கை ஓடுகிறது. ஆடு மேய்க்கும் இடத்தில், புல்லாங்குழல் வாசிக்கும் ஒரு அனாதை பையனிடம் பேசி பழகும் வாய்ப்பு கிடைக்கிறது.

இதற்கிடையில் அரசாங்கத்திடமிருந்து ஒரு குறிப்பிட்ட தினத்தில் , ஒரு தூக்கு தண்டனையை நிறைவேற்ற வரவேண்டும் என செய்தி வருகிறது. குற்றம் சந்தேகத்திற்க்கு இடமில்லாமல் நிருபிக்கப்பட்டிருக்கிறது என கூறப்படுகிறது.அவர் தனக்கு உடல்நிலை சரியில்லை என கூறினாலும், அரசின் உத்தரவை மதித்து ஒப்புக்கொள்கிறார்.

தண்டனையை நிறைவேற்ற இவரை அழைத்து செல்கிறார்கள். அவரது மகனும் உடன் செல்கிறார். தூக்கு தண்டனை நிறைவேறும் இடத்தை சரிபார்ப்பதுடன், கயிற்றின் தன்மையையும் பரிசோதிக்கிறார். மறுநாள் விடியற்காலை சரியான நேரத்தில் தூக்குதண்டனையை நிறைவேற்ற வேண்டும். அப்படி தவறினால், தண்டனை ரத்து செய்யப்படும் வாய்ப்பு இருப்பதுடன், பொருப்புள்ள அதிகாரி வேலை இழக்க நேரிடும். அதனால், அவர் தூங்காமல் விழித்திருக்க வேண்டும் என்பதற்க்காக, இரவில் அவருக்கு குடிப்பதற்க்கு சாராயம் கொடுத்து அவருடன் சிறை அதிகாரிகள் விழித்திருக்க கதை சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். வேறு ஒரு சுவாரசியமான கதை சொல்லும்படி கூறுகிறார். சிறை அதிகாரி கதை சொல்லுகிறார்.

ஆடு மேய்க்கும் இடத்தில், புல்லாங்குழல் வாசிக்கும் ஒரு அனாதை பையனிடம் பேசி பழகும் வாய்ப்பு கிடைக்கிறது. அனாதை பையனுடன் பழகும் பெண், அவனிடமிருந்து புல்லாங்குழல் வாசிக்க கற்றுத்தரும் படி கேட்கிறாள். அவனும் கற்றுத்தருகிறான். வாசிக்க கற்றுதந்துவிட்டு , நீ பயிற்சி செய்துகொண்டிரு நான் சிறிது நேரத்தில் வந்து விடுகிறேன் என்று வெளியேறுகிறான. இதை எல்லாம் மறைவிடத்திலிருந்து பார்த்துகொண்டிருக்கும் அக்கா கணவர், அந்த பையன் வெளியேறியதும், பெண்ணிடம் ஆசையை தீர்த்துகொண்டு கொன்றுவிடுகிறார்.

அந்த பையன் வாங்கிகொடுத்த பரிசு பொருள், புல்லாங்குழல் இவைகளை சாட்சியாக வைத்து , அந்த பையன் தான் கொலைகாரன் என்று முடிவு செய்து தூக்கு தண்டனை நிறைவேற்ற முடிவுசெய்யப்பட்டுள்ளது.. இந்த தண்டனையை நிறைவேற்ற தான் இவர் வந்துள்ளார்.

இந்த தூக்கு தண்டனையை நிறைவேற வந்த இடத்தில் இந்த கதையை கேட்ட காரணத்தினால், உடல்நிலை பாதிக்கப்படுகிறார்.

ஆனால், தூக்கு தண்டனையை நிறைவேற்றியே ஆகவேண்டும் என்ற நிலையில் இருக்கும் சிறை அதிகாரிகள், அவரது மகனை வைத்து தண்டனையை நிறைவேற்றுவதாக காட்சி முடிகிறது.

தனக்கும் தூக்கிலப்பட்டவனுக்கும் எந்த சம்மந்தமும் இல்லாமல் , அதிலும் நிரபராதியை தூக்கிலிட்டதற்க்காக மன உளைச்சலில் வாழும் நபரின் வாழ்க்கையையும், தூக்கு தண்டனையை எதிர்க்கும் அவரது மகனே அதே தொழில் செய்ய நிர்பந்திக்கப்பட்ட அவலத்தையும் எடுத்துரைக்கும் கதை.

சந்தர்ப்ப சூழ்நிலைகளால், நிரபராதி தூக்கிலிட வாய்ப்பிருப்பதால், இதுபோன்ற தண்டனைகள் தேவையா என்ற கேள்வியையும் எழுப்புகிறது. ஆயிரம் குற்றவாளிகள் தப்பித்தாலும், ஒரு நிரபராதி தண்டிக்கப்பட கூடாது என்று தான் சட்டம் சொல்கிறது.

சிறை அதிகாரி, கதை சொல்லும்போது, அவரது கதையில் வரும் கதாபாத்திரங்கள் அவரது இளைய மகளாகவும் மருமகனாகவும் உள்வாங்கிகொள்கிறார்..

இயக்குனர் திரு.அடூர் கோபலகிருஷ்ணன் படம் திரையிடலுக்கு நிகழ்த்திய கலந்துரையாடலில், இந்த கதை மகாபாரதத்தில் வரும் ஒரு கிளை கதையை அடிப்படையாக கொண்டது என்றும் கூறுகிறார்.

மகாபாரதத்தில், கௌரவர்கள் பாண்டவர்களை அழிக்கும் பொருட்டு ஒரு மந்திரவாதியை கொண்டு (witch hunter) பாண்டவர்களின் நிழலை உருவாக்கி கத்தியால் குத்தி கொல்ல சொல்கின்றனர். ஆனால், மந்திரவாதியின் மனைவி, இது தவறு என உணர்ந்து, பாண்டவர்களின் தாய் குந்தியின் மனநிலையை உணர்த்த, அதே போன்று தனது குழந்தைகளையும் இதே போல செய்கிறார். இந்த படத்தில் மந்திரவாதியின் மனைவிக்கு பதிலாக, காளியப்பனின் மகனாக சொல்லப்பட்டுள்ளது. அதாவது, காளியப்பன் இதற்கு முன் நிறைவேற்றிய தண்டனைகளும் இது போன்றது தான்.  உண்மை நாம் நினைப்பது போல அல்ல என்பது தான் கரு. இது சற்று குழப்பமான தத்துவம்.

இது விருது வாங்குவதற்கென்றெ தாயரிக்கப்பட்ட படம். இது போன்ற படங்கள் வெகுஜன ரசிகர்களை கவர்வதில்லை.

விருதுக்களுக்காக தயாரிக்கப்படும் படங்கள் வாழ்வின் அவலங்களை சித்தரிக்கும் படங்களாக இருக்கவேண்டும் என்பதுடன், வாழ்வில் நிகழும் நிகழ்வுகளை யாதார்தமான முறையில் காண்பிக்கவேண்டும் என்பதற்க்காக வக்கிரங்களுடன் மிக மிக மெதுவாக ஊர்ந்து செல்லும் பாணியில் படங்களை தயாரிக்க வேண்டும் விதி முறையை திரு.அடூர் கோபலகுருஷ்னனுக்கு யார் சொல்லி கொடுத்தது என தெரியவில்லை. இதே படத்தை விறுவிறுப்பாகவும், அனைத்து தரப்பு மக்களும் ரசிக்கும்படியாகவும் சொல்லலாம்.

யதார்த்த வாழ்க்கையில், ஆடல், பாடல், சண்டை காட்சிகள் மற்றும் உணர்ச்சிகளை மிகையாக வெளிப்படுத்தும் நிலை இல்லையென்றாலும், மக்களின் வாழ்க்கை பல வித உணர்ச்சிகளுடனும் உணர்வுகளுடனும் வேகமாக நடைப்பெற்றுக்கொண்டிருக்கிறது.

இந்த படம் வெகுஜன ரசிகர்களை கவரும் படமாக இல்லையென்ற குறையை தவிர வேறு எந்த குறை சொல்லும்படியாக இல்லை.

.

புத்தக ஆய்வு - பாமரன் பார்வையில் கம்பர் - டி.என். கிருஷ்ணமூர்த்தி

திரு.டி.என். கிருஷ்ணமூர்த்தி எழுதியுள்ள “ பாமரன் பார்வையில் கம்பர் “ என்ற புத்தகத்தை பற்றிய ஒரு பாமரனின் கருத்துக்கள்.

பொதுவாக எழுத்தாளர்கள் , வாசகனின் கருத்துக்களை அறிய விரும்புவதில்லை. அப்படியே வாசகர்கள் அல்லது சக எழுத்தாளர்கள் கருத்துக்களை கூறினாலும் அதை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனநிலையில் பெரும்பாலான எழுத்தாளர்கள் இருப்பதில்லை. கருத்துக்களை கூறுபவர்களும் விருப்பு வெறுப்பு இல்லாமல் கருத்துக்களை கூறுகிறார்கள் என்று கூறமுடியாது.

இப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையில் நேரில் அறிமுகமில்லாத என்னை போன்ற ஒருவருக்கு புத்தகத்தை இலவசமாக அனுப்பி கருத்துக்களை கேட்டுள்ள திரு.டி.என்.கி. அவர்களின் நேர்மையை பாரட்டதான் வேண்டும். அவரது எழுத்துக்களின் மீது அவருக்குள்ள தன்நம்பிக்கையை காட்டுகிறதா அல்லது எந்த விதமான கருத்துகள் வந்தாலும் அதை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனபக்குவத்தை பெற்றுள்ளாரா என தெரியவில்லை. மேலும், காப்பியம் எழுதிய கம்பனையே நாம் கலாய்த்திருக்கும் போது, நமது எழுத்தை இவர் கலாய்த்தால் என்ன நடந்துவிடும் என்ற பரந்த மனப்பான்மையாக கூட இருக்ககூடும்.

கம்பன் தனது காப்பியத்திற்க்கு காப்புரிமை பெறதா காரணத்தினால், என்னை போன்ற அவரது வாரிசுகள் இவர் மீது வழக்கு தொடர முடியாமல் போய்விட்டது. 

காப்பியத்தை பல ஆண்டுகள் படிக்காமல் இருந்த இவர், விதிவசத்தால் படிக்க நேர்ந்த காரணத்தால், இன்று இவரது கலக்கல் புத்தகத்தை படிக்க வாய்ப்பு கிடைத்துள்ளது. இவரது கூற்றுப்படி 10 தலை கொண்ட இராவணன் தலை எந்த நிலையில் வைத்தாலும் பேலன்ஸ் ஆகாது என்ற கூற்றில் தொடங்கி, அவரது பாடல்களை இன்றைய நடைமுறையில் இருக்கும் நிகழ்சிகளுடன் தொடர்புபடுத்தி எழுதியிருப்பது சிறப்பானது. 

இராமயணத்தில் சொல்லியிருப்பவற்றை இன்றைய நடைமுறை வாழ்க்கையில் இருக்கும் நிகழ்சிகளுடன் தொடர்புபடுத்தினாரா அல்லது இன்றைய நடைமுறை வாழ்க்கையில் இருக்கும் நிகழ்வுகளை தொடர்ப்பு படுத்த இராமயணத்தில் செய்யுள்களை தேடினாரா என தெரியவில்லை.

இந்த அடிப்படையில்  பார்க்கும் போது, கவிஞர் கண்ணதாசன் கூறியது நினைவுக்கு வருகிறது. அவர் ஒரு காலத்தில் கடவுளையும், இந்து மதத்தையும் கடுமையாக விமர்சித்து வந்தார். அவரது எதிர்ப்பாளர்கள்  இவர் எதையும் சரியாக படிக்காமல், புரிந்துகொள்ளாமல் பேசுவதாக கூறியதால், இவர் காப்பியங்களையும், இலக்கியங்களையும்,  இந்து மத தர்மங்களையும் படித்துள்ளார். படிக்க படிக்க அதில் உள்ள கருத்துக்கள் புரிய ஆரம்பித்தவுடன் தனது தவறுகளை உணர்ந்து , அவர் ஆத்திகனாக மாற அதற்கு பின்பு அவர் எழுதிய பாடல்களிலும், புத்தகங்களிலும் அவரது மனமாற்றத்தை காண முடிந்தது.

அது போன்றே திரு. டி.என்.கி. ஆரம்பகாலத்தில் இராமயணத்தை ஒதுக்கியிருந்தாலும் , இப்போது அதுவே அவரை சற்று புகழுக்கு இட்டுசென்றுள்ளது.

தினசரி வாழ்க்கையில் மக்கள் பயன்படுத்தும் பழமொழிகள், அர்த்தமுள்ள மற்றும் அர்த்தமற்ற சொல்வழக்குகள், குத்து வசனங்கள், திரைப்பாடல்கள் இவைகளுடன் கட்டுரையை ஆரம்பித்து அதை கம்பரின் செய்யுளுடன் இனைப்பது நல்ல முயற்சி. இதில் எவ்வளவு தூரம் வெற்றி கண்டுள்ளார் என்பது தான் கேள்வி.

பல கட்டுரைகளில், முதலில் கட்டுரை தலைப்புடன் தொடர்புடையதாக ஆரம்பித்தாலும், அடுத்தடுத்து வரும் பத்திகளில் தொடர்பு இல்லாதது ஒரு குறை. பல கட்டுரைகளில் கம்பரின் செய்யுள்கள் சரியான விதத்தில் பொருந்துவது கையில் காப்பு கட்டியது போல அமைகிறது. பல கட்டுரைகளில் வலுக்கட்டாயமாக எப்படியாவது கம்பரை இனைத்து விட வேண்டும் என்று மிகவும் முயற்சி செய்துள்ளார். அவை அவிழ்த்து வீசிய கோவணம் போல தனியாக கிடக்கிறது. எது சரியாக பொருந்தியது எது சரியாக பொருந்தவில்லை என்று பட்டியலிட முடியாது. படிப்பவர்கள் புரிந்துகொள்வார்கள்.

பெர்முடாஸ் போட்டால் தொடை தெரியுமா ? நான் நினைக்கிறேன் boxer உள்ளாடையை நீங்கள் அந்தமானில் பெர்முடாஸ் என்று சொல்வீர்கள் என நினைக்கிறேன். 

கம்பர் செய்யுளை முழுமையாக தான் எழுதியுள்ளார். ஆனால், இவர் இரண்டு மூன்று இடங்களில் ஒரு பிட்டு நடுவுலெ சொருகிறார் என்று எழுதியுள்ளார்.(ஹீரோ, ஹீரோதான்)

கிஷ்கிந்தாவில் உள்ள படை அளவை சொல்ல சூத்திரம் விளக்கம் தேவையா (கணக்கு புலிகள்) அதுதான முதலிலேயே “வெள்ளம்” கணக்கில் சொல்லியாகிவிட்டதே.

நீரை நெருப்பு தோற்றுவிக்கிறதா, நெருப்பை காற்று தோற்றுவிக்கிறதா ,(வாழைப்பழத்தில் ஊசி) எனக்கு புரியவில்லை. கம்பரின் செய்யுள் இதைதான் கூறுகிறதா ?

இந்த பெண்களுக்கு இடை இருக்கிறதா இல்லையா என்ற விசயத்தை பலரும் பலவிதமாக எழுதியுள்ளனர். சீதைக்கு இடை இருக்கிறதா இல்லையா என்பதை தடவி பார்த்து தான் சொல்லமுடியும் என்றால், இந்த சந்தேகம் வரும் போது, மற்ற பெண்களின் இடையை தடவி பார்த்து அறிய முயன்றால் , கன்னத்தில் அறை விழும். அது சரி, இடை இல்லையென்றால், அல்லது இந்த மெல்லிய இடை எப்படி அந்த இரண்டு இளநீர் காய்களை சுமந்துகொண்டிருக்கிறது. கரண்ட் இல்லாத நேரங்களில், அடுத்தவன் பெண்டாட்டியிடம் கூட லாஜிக் விளையாட்டு விளயாட முடியுமா. லாஜிக் இல்லாத விளையாட்டு தான் விளையாட முடியும்(இடை இருக்கா இல்லையா)

இலங்கையில் நுழைவாயில் விவரம், காம்பரின் பாடல் உவமை கூட தவறாக இருக்கிறது ( நெற்றிக்கண்ணை திறப்பினும் குற்றம் குற்றமே)

மணிமேகலையை ஒரு வரவேற்ப்பு வளைவிலேயே கவிழ்த்துள்ளார்.

கம்பரின் செய்யுளில் வரும் சில வார்த்தைகள் உண்மையில் அவருடைய வார்த்தைகள் தானா என்று சந்தேகம் வருகிறது. உதாரணமாக, மெழுகு, இயந்திரம் போன்ற சொற்கள் சமீப கால சொற்களாக படுகிறது. மூல கம்ப ராமயணத்தில் இவை இருந்திருக்குமா ? சரிபார்க்க வேறு ஆசிரியர்களின் புத்தகத்தை படிக்கிறேன்.

பல வட்டார வழக்கு சொற்களுடன் , இன்றைய கலவையான தமிழ் மொழியில் எழுதியிருப்பது சரளமாக அமைந்திருக்கிறது. முதுமையின் முதல் படியில் இருப்பவர் இளமையுடன் எழுதியுள்ளார் என்பதும் சிறப்பு.

ஆனால், கம்பரை வம்படியாக ஒவ்வொரு இடத்திலும் அழைத்து வருவது “மொட்டை தலைக்கும் முழங்காலுக்கும் முடிச்சு “ போடுவது போல உள்ளது. 

இவரது R.T.I.பணியில் இவர் கோடு போட்டால், இவரது மகன் ரோடு போட்டது அருமை.

இது நகைச்சுவையாக எழுதப்பட்டது என்ற காரணத்தினால், ஒவ்வொன்றையும் அலசி ஆராய்ந்து எழுதுவதற்கு வாய்ப்பு இல்லாமல் அமைந்துவிட்டது ‘ஈரை பேனாக்கி, பேனை பெருமாளக்கி இவர் எழுதியிருப்பது போல முழுவதுமாக பாரட்டவும் முடியமால், குறை சொல்லவும் முடியாமல் இருக்கிறது. பல நல்ல விசயங்கள் நகைச்சுவை நடிகர்களின் மூலம் கூறுவதால் எப்படி எடுபடாமல் போய்விடுகிறதோ  அதுபோல இவரது நகைச்சுவை மட்டுமே மோலோங்கி நிற்கிறது.

இவர் வலைப்பூவில் எழுதும் போது அடுத்து என்ன எழுதுவார் என்ற ஆவல் இருந்தது. ஆனால், அவையனைத்தையும் ஒன்றாக படிக்கும் போது, எப்படியும் கம்பரை இழுத்துவிடுவார் என்பதால், ஒருவித சலிப்பு ஏற்ப்படுகிறது. எனவே, இந்த புத்தகத்தை படிப்பவர்கள் ஒரே மூச்சில் படிக்காமல், மனம் சங்கடத்தில் இருக்கும் போது படித்தால் மகிழ்ச்சியை தரும்.

இவர் கம்பரின் செய்யுளை விளக்கியிருப்பது சரிதான என சரிபார்க்கும் வகையில் செய்யுளை கவனமாக படித்ததன் மூலம், கம்பராமயணத்தை மீண்டும் ஒருமுறை படிக்க வாய்ப்பு கிடைத்தது. இதற்கு முன்பு திரு.ராஜாஜி எழதியுள்ள கம்பராமயணத்தை படித்துள்ளேன். பல ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டதால் சரியாக நினைவில்லை. ஆனால், அவர் இராமயணத்தை , கடவுளின் அவதார மகிமையை விளக்கும் வகையில் எழுதியிருந்தார் என்பது நினைவிலிருக்கிறது.

எல்லோரையும் திருப்திபடுத்தும் விதத்தில் யாரும் எழுதிவிட முடியாது. ஆனால் தனக்கு தானே திருப்தியடையும விதத்தில் எழுத வேண்டும்.

இவர் தொடர்ந்து எழுதும் போது, தனக்கென ஒரு பாணியை உருவாக்கிகொண்டு சிறந்த படைப்புக்களை தருவார் என நம்புகிறன்.

உங்களிடம் ஒரு கேள்வி. இதை பலரிடம் கேட்டேன். யாரும் பதில் சொல்லவில்லை. கம்பராமயணத்தை நீங்கள் அன்மையில் படித்துள்ளதால் உங்களிடமும் கேட்கிறேன்.

ராமர், சீதையை மீட்டுக்கொண்டு வருவது, சரியாக 14வது வருடம் முடியும் கடைசி நாளில். பரதன் அக்னி பிரவேசம் செய்ய தயாரா இருக்கிறான். 

எனதுகேள்வி.

இராவணன் சீதையை எந்த ஆண்டு கடத்திகொண்டு போனான். வனவாசத்தில் இருந்த முதல் ஆண்டிலா, இரண்டாவது ஆண்டிலா அல்லது எந்த ஆண்டில், சீதை எத்தனை ஆண்டுகள் இராவணம் சிறையில் இருந்தார் என்று கம்பர் எங்காவது குறிப்பிட்டுள்ளாரா ?