BOBBY JASOOS - விமர்சனம்

பாபி ஜாசூஸ் – இந்தி திரைப்படம்

பாபி ஜாசூஸ் ( பாபி என்பது பெண்ணின் பெயர் ஜாசூஸ் என்றால் துப்பறியும் நிபுணர்/நிபுணி)

இது நகைச்சுவை கதை என்ற வகையில் எடுக்கப்பட்டுள்ளது. அதில் துப்பறியும் கதை அதுவும் பெண் துப்பறிவது என கூறப்பட்டுள்ளது. பெண் துப்பறிவாளர்கள் உள்ளனரா குறிப்பாக இந்தியாவில் உள்ளனரா என்பது கேள்வி.

திரைபடத்தில் துப்பறியும் நிபுணர்களுக்கு , பெண் உதவியாளர்களாக இருப்பார்கள். அதிலும் படங்களில் கவர்ச்சி காட்டவும், கதாநாயனுக்கு பெண் துணை வேண்டும்  பாடல் காட்சிகளில் ஆடவும், வில்லன் இவளை கடத்தவும் பின்பு இவளுக்காக முக்கிய துப்பறியும் வேலையை விட்டு விட்டு இவளை காப்பாற்றவும் பெண் உதவியாளர் உபயோகிக்கப்படுவார்கள். திடிரென  கதையின் முக்கிய முடிவு எதேச்சையாக தெரிய சில பல சண்டைகளுக்கு பிறகு கதை முடிவடையும்.

கதாநாயகியை முன்னிலை படுத்தி எடுக்கப்பட்டுள்ள இந்த படத்தில் கதையை வலுவாக அமைக்க தவறி விட்டனர். கதாநாயகி திருமதி. வித்யா பாலன் நடித்த “ காகனி “ திரைப்படம் வெற்றியடைந்ததை அடுத்து அவரை வைத்து படம் எடுத்தால் வெற்றியடையும் என்று கருதி இந்த படம் எடுக்கப்பட்டுள்ளது.

ஹைதராபாத்தில் இஸ்லாமியர் வசிக்கும் பகுதியை பின்னனியாக வைத்து எடுக்கப்பட்டுள்ளது. இதை ஒரு முழு நீள நகைச்சுவை படமாக எடுத்திருக்க முடியும். ஆனாலும் படத்தயாரிப்பாளருக்கு முதலீடு செய்த பணம் திரும்ப கிடைக்க வேண்டும் என்ற பயத்தில், காதல், பாடல்கள், தந்தை மகளின் உணர்ச்சிகள் என்று பலவற்றை பகுத்தியுள்ளார். கதையில் கவனம் செலுத்தி கதாநாயகியை பயன்படுத்தியிருந்தால் படம் இன்னமும் சிறப்பாக அமைந்திருக்கும்.

கதாநாயகியுடன் நடித்திருக்கும் மற்ற கதாபாத்திரங்கள் அவர்களுக்கு கொடுத்த வேலையை சரியாக செய்துள்ளனர்.

ஒளி, ஒலி பின்னனி இசை மிக சாதாரணமாக உள்ளது. ஒரு பாடல் நன்றாக இருந்தது. பாடல் காட்சியில் நடித்த நடிகர் பாடல்களுக்கான உணர்ச்சியை முகத்தில் கொண்டு வர தவறிவிட்டார். இது இயக்குனரின் குறை.

எல்லாம் இருக்கிறது ஆனால் எதுவும் இல்லாதது போல் இருக்கிறது. மனநிலை பாதிக்கப்பட்டவனுக்கு எத்தனை அலங்காரம் செய்தாலும் அதனால் பயன் ஏற்ப்படாது. அது போல தான் வலுவான கதை இல்லாத காரணத்தால் மற்றவை நன்றாக இருந்தாலும் எடுபடவில்லை.

கண் காது மூக்கு வாய் மார்பு இடை தொடை எல்லாம் தனித்தனியாக நன்றாக இருந்தாலும் அந்த எல்லா நல்லவற்றையும் ஒன்றாக இனைத்தால் மிக அழகிய உருவம் கிடைக்காதது போல பல நல்ல விசயங்கள் இருந்தும், படம் முழுமையடையவில்லை.

படத்தின் இறுதியில் முடிச்சை அவிழ்க்கும் போது, நாம் ஏதோ ஒன்றை எதிர்பார்க்க அங்கு உணர்ச்சிகளை கொண்டு வந்து முடித்திருப்பது ஏமாற்றம். இந்த முடிவுக்காகவா இவ்வளவு ஆர்பாட்டம் என்ற சலிப்பு ஏற்ப்படுகிறது.

படம் பார்த்ததால் நட்டம் ஒன்றுமில்லை. பார்க்காவிட்டாலும் நட்டம் ஒன்றுமில்லை.

- லூ -

                – லூ -

எங்கள் தெருவில் தான் அவண் வசித்தான். அம்மா, அப்பா, இரண்டு தம்பிகள் ஒரு தங்கை. எல்லோரும் ஒன்றாக தான் வசித்தார்கள். நான் பார்த்த காலத்திலிருந்து அவண் ஒரு மாதிரியாக தான் இருந்தான். பைத்தியம் என்று சொல்ல முடியாது. மனநிலை பாதிக்கப்பட்டவன் என்றும் சொல்ல முடியாது. ஆனாலும் ஒரு மாதிரியாக இருப்பான். தெளிவாக பேசுவான் ஆனால் ஒன்றும் புரியாது.

அவனது அம்மா வெற்றிலை பாக்கு புகையிலை போடுவாள். இவனும் அவளிடமிருந்து கற்றுக்கொன்டு போடுவான். இவனுக்கு கழுத்தில் பெரிய கட்டி உள்ளது. அது புற்று நோய் என்று அவண் அம்மா கூறுவாள். இவண் அதைப்பற்றி கவலைப்படுவதில்லை. வலிப்பதாகவும் தெரியவில்லை. இப்போது வெற்றிலை பாக்கு போடுவதை நிறுத்திவிட்டான். ஆனால், பான்பராக் போன்று ஏதொ ஒன்றை வாங்கி கையில் வைத்து தேய்த்து வாயில் போட்டுக்கொள்கிறான்.

அவனது தங்கைக்கு கல்யாணம் ஆகிவிட்டது. தம்பிகள் இருவரும் படித்து விட்டு இருவரும் சேர்ந்து ஏதோ வேலை செய்ய ஆரம்பித்துவிட்டனர். இவண் சும்மா தான் சுற்றிக்கொண்டிருக்கிறான். சாப்பாடு கிடைத்து விடுகிறது. பான்பராக் போட காசு கிடைத்து விடுகிறது. வேலைக்கு  போக சொல்லி யாரும் கட்டாயப்படுத்தவில்லை.

தெருவில் யார் வீட்டில் எந்த கல்யாணம் கருமாதி நடந்தாலும் முதல் ஆளாக போய் நின்று விடுவான். வேலைகள் எல்லாம் செய்து கொடுப்பான். காசு கேட்கமாட்டான். அவனது வீட்டாரை யாரவது கல்யாணத்திற்க்கு கூப்பிட்டால் இவன் ஒரு பழைய கோட்டை போட்டுக்கொண்டு முதல் ஆளாக நிற்ப்பான். வேலைகள் செய்வான். எல்லோரையும் வரவேற்ப்பான். யாரும் அவனுக்கு வேலை சொல்வதில்லை. அவனாகவே செய்வான்.

அவனது அப்பாவுக்கு உடல் நிலை சரியில்லை என்பதால் வேலைக்கு செல்வதை நிறுத்தி விட்டார். இரண்டு தம்பிகளும் குடும்பத்தை கவனித்து கொண்டார்கள். அப்போதும் இவண் வேலைக்கு செல்லவில்லை. 

மூத்த தம்பிக்கு கல்யாணம் செய்தார்கள். அப்பா உடல் நலமில்லாமல் படுத்த படுக்கையாகி விட்டார். அடுத்த வருடம் இன்னொரு தம்பிக்கும் கல்யாணம் ஆகிவிட்டது. பிரச்சனை ஆரம்பித்துவிட்டது. செய்து வந்த தொழில் இரண்டாக பிரிந்தது குடும்பத்திற்க்கு யார் செலவு செய்வது என்பது பிரச்சனை.

இரண்டாவதாக கல்யாணம் செய்து கொண்டவனுக்கு தனி படுக்கையறை இல்லையென்பதற்க்காக பக்கத்து வீடு வாடகைக்கு எடுத்துகொண்டார்கள். அப்பாவின் உடல் நிலை மோசமாகிகொண்டே வந்தது. 10 மாதமாக வீட்டு வாடகை கொடுக்கவில்லை. வீட்டுக்கு சொந்தகாரர் காலி செய்ய சொல்லி விட்டார். 

இரண்டு தம்பிகளும் தனித்தனியே வீடு பார்த்து குடியேறிவிட்டனர். பெரிய தம்பி அம்மா அப்பாவை வைத்துக்கொண்டான். இவனை யார் பார்த்துக்கொள்வது என்று பிரச்சனை. நாள் முழுவதும் ஓயாமல் அங்குமிங்கும் நடந்து கொண்டிருப்பான். அம்மா அவனுக்கு சோறு போட்டுக்கொண்டிருந்தாள். தம்பி மனைவி பிரச்சனை செய்து கொண்டிருந்தாள்.

அப்பா காலமாகிவிட்டார். அம்மா மருமகளின் தயவில் காலம் ஓட்டிக்கொண்டிருக்கிறார். இவனை கேட்க ஆளில்லை.

தினமும் காலையில் பழைய வீடு இருந்த தெருவுக்கு வந்து விடுவான். எல்லோருக்கும் வணக்கம் சொல்லுவான். அங்குமிங்கும் நடந்து கொண்டிருப்பான். யாரவது ஏதாவது வேலை சொன்னால் செய்து கொடுப்பான். அவண் குடும்பத்தோடு இங்கிருக்கும் போது அவனுக்கு மதிப்பிருந்தது. இப்போது இல்லை. யாரும் அவணை வீட்டுக்கு உள்ளே அழைப்பதில்லை. அவனும் கவலைப்படுவதில்லை. புகையிலையை தேய்த்து வாயில் வைத்துகொண்டு சுற்றிக்கொண்டிருக்கிறான். சில சமயம் அவனாக பேசிக்கொள்கிறான். காலையில் வருபவன் இரவு 11 மணி வரை இங்கு தான் சுற்றிக்கொண்டிருக்கிறான். எங்கு என்ன சாப்பிடுகிறான் என்று தெரியவில்லை.

எதிரில் 12 கடைகள் இருக்கின்றன . அதில் ஒரு சாரய கடையும் இருக்கிறது. இப்பொதெல்லாம் அங்கு நின்று கொண்டிருக்கிறான். முதலில் மக்கள் வாங்கி கொண்டு சென்று கொண்டிருந்தனர். இப்போது அங்கேயே குடிக்க ஆரம்பித்து விட்டனர். அந்த கடைக்கு அருகில் சிகிரெட் கடை இருக்கிறது. அங்கு குளிர்பானங்கள், டம்ளர் , நொறுக்கு தீனிகள் கிடைப்பதால்  கடைக்கு அருகிலேயே சாப்பிட ஆரம்பித்து விட்டனர்.

காலி பாட்டில்களை கடைக்கு அருகிலேயே போட்டு விட்டு சென்றனர். இவண் அந்த பாட்டில்களில் இருக்கும் கடைசி சொட்டுக்களை வாயில் விட்டுக்கொள்வான். காலி பாட்டில்களை விற்று அதில் கிடைக்கும் காசில் பான் பராக் வாங்கி சாப்பிட ஆரம்பித்தான்.

இப்போது கையில் ஒரு பிளாஸ்டி டம்ளருடன் அந்த கடை வாசலியேயே காத்திருக்க ஆரம்பித்து விட்டான். குடிப்பவர்களிடம் டம்ளரை ஆட்டி காண்பிக்கிறான். சிலர் அவன் டம்ளரில் கொஞ்சம் ஊற்றுகின்றனர். குடுத்து விட்டு போதையில் இருக்கிறான். கரிசனம் உள்ளவர்கள் இருட்டான மறைவான பகுதிக்கு அவனை அழைத்து செல்கின்றனர்.

இப்போதெல்லாம் அவண் போதையில் இருக்கிறான். மதுவும் கிடைக்கிறது. மறைவிடத்திற்க்கு செல்வதால் காசும் கிடைக்கிறது. ஆனால் எங்கு சாப்பிடுகிறான். இரவில் எங்கு போய் தூங்குகிறான் என்று தெரியவில்லை. 11 மணிக்கு மது கடை மூடும் வரை இங்கு தான் சுற்றிக்கொண்டிருக்கிறான். அவண் வசித்த தெருவில் இருக்கும் நபர்களை பார்த்து சலாம் வைக்கிறான். ஒரு நாளைக்கு இரண்டு மூன்று முறை அந்த தெருவை சுற்றி வருகிறான்.

இவனது நடவடிக்கைகளை கவனித்தவர்கள் இப்போது இவனை பற்றி பேச ஆரம்பித்து விட்டனர்.

இவண் அம்மாவிடம் சொல்லி ஒன்றும் ஆவப்போவதில்லை. தம்பிகளுக்கு அவர்களது வாழ்க்கையே போரட்டமாக இருக்கிறது. அப்படியே அக்கறை எடுத்துக்கொண்டாலும் வீட்டில் பூட்டி வைத்தா சோறு போடமுடியும். இவனது இறுதி காலம் எப்படியிருக்க போகிறது. இவனை “ லூ “ என்று யாரும் கூப்பிடுவதில்லை. அவனை லூ என்று குறிப்பிடுவார்கள் ஆனால் அவனை அப்பிடி கூப்பிடமாட்டார்கள். அப்படி கூப்பிட்டால் அவனுக்கு பிடிக்காது.

அவன் பெயர் - லூ

காமட்சியம்மன் விளக்கு

காமட்சியம்மன் விளக்கு::

1980கள் வரை நான் பல வீடுகளில் பார்த்தது காமாட்சியம்மன் விளக்குகள். பொதுவாக கடவுள் சிலைகளோ படங்களோ அதிகம் வைத்து சாமி கும்பிட்டதை பார்த்ததில்லை.

வெள்ளிக்கிழமை காலையில் பெண்கள் தலைக்கு குளித்து விட்டு, ஈரத்தலையில் துண்டை கட்டிக்கொண்டு, வாசல் கால்களின் (DOOR FRAME) அடிப்பகுதியில் மஞ்சள் தடவி ( ஒரு அடி உயரத்துக்கு)  குறுக்கு வாட்டில் மூன்று குங்கும கோடுகள் இட்டு, நடுவில் குங்குமத்தால் பொட்டு வைப்பார்கள். அதன் பக்கத்திலேயே கோலப்பொடியால் சிறிய கோலம் போடுவார்கள். பெண்கள் முகம் நிறைய மஞ்சள் பூசி குளித்திருப்பார்கள். அவரவர் உடல் நிறத்துக்கு ஏற்ப மஞ்சள் பூசிய முகம் பல்வேறு அழகுடன் மினுமினுக்கும்.

பெண்கள் குளிப்பதற்கு முன்பு காலையில் வாசல் தெளித்து, கோலம் போட்டிருப்பார்கள். வீட்டை கழுவி விட்டிருப்பார்கள். ஒரு சிலர் வீடு முழுவதும் சாம்பிரானி புகை போடுவதும் உண்டு.

வீட்டின் ஒரு பக்க சுவறில் வட்டமாக மஞ்சள் பூசியிருப்பார்கள். அதன் நடுவில் மூன்று குங்கும கோடுகள் போட்டு நடுவில் புள்ளி வைத்திருப்பார்கள். அதற்கு கீழே காமட்சியம்மன் விளக்கு ஏற்றி சாமி கும்பிடுவார்கள்.

எந்த சாமி பெயரை சொல்லி கும்பிடுவார்கள் என தெரியவில்லை. குல தெய்வங்களை நினைத்து கும்பிடுவார்கள் என நினைக்கிறேன். மற்றப்படி சாமி சிலைகளோ அல்லது படங்களோ இருக்காது. கோயிலுக்கு செல்வது கூட அவசியம் என கருதமாட்டார்கள்.

அன்று பொதுவாக கவுச்சி ( மாமிச உணவு) சாப்பிடமாட்டார்கள். பருப்பு குழம்பு (சாம்பார் என சொல்ல மாட்டார்கள்) அல்லது கீரை வகை இருக்கும்.

இந்த பழக்கம் சென்னை போன்ற நகரங்களிலும் இருந்தது. காலத்திற்க்கேற்ப வாசக்காலில் மஞ்சள் பூசுவதற்க்கு பதிலாக மஞ்சள் பெயின்ட் அடித்து சிவப்பு கலரில் கோடுகள் போட ஆரம்பித்தார்கள். ஸ்டிக்கர் கோலங்களை ஒட்ட ஆரம்பித்தார்கள். 

சுவறில் மஞ்சள் பூசுவதை நிறுத்திவிட்டு புகைபடங்கள் தொங்கவிட்டார்கள். காமட்சியம்மன் விளக்குக்கு பதிலாக பல்வேறு விளக்குகள் ஏற்ற ஆரம்பித்தார்கள். அதுவும் சிரமம் என்று மின் விளக்கு பொருத்தினார்கள். இப்போது அதுவும் குறைந்து விட்டது. விளக்கு ஏற்றி சாமி கும்பிடுவது குறைந்து வருகிறது. நேரமின்மையே அனைத்துக்கும் காரணம்.

மஞ்சள் ஒரு கிருமி நாசினி. வாசக்காலுக்கு மஞ்சள் பூசுவது அழகுக்கு மட்டுமல்ல. மரத்தால் செய்யப்பட்ட வாசக்காலில் கரையான் அரிக்காமல் இருப்பதற்க்கும் தான். சிறு புழு பூச்சுக்கள் வீட்டில் வராது. சாம்பிராணி புகை போட்டால், அனைத்து பூச்சிகளும் ஓடி விடும்.

குடிசை வீடுகளிலும் இது போன்று விளக்கு ஏற்றி சாமி கும்பிடுவார்கள். அந்த காட்சி எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும்.

என்ன, ஆப்பு வைத்து விட்டானா ?

ஆப்பு::

ஆப்பு என்றால் என்ன ? ஆரம்ப கால கட்டத்தில் , வெட்டப்பட்ட மரத்தின் கிளைகளை மேலும் சிறியதாக்க நீள் வாக்கில் ஒரு முனையிலிருந்து வெட்டிகொண்டு வரும் போது, வெட்டப்பட்ட முனை மறுபடியும் நெருங்கி கொள்ளும். அதனால், மேற்கொண்டு வெட்டுவது சிரமமாகும். அதனால், ஆரம்பத்தில் வெட்டப்பட்ட பகுதி மீன்டும் நெருங்கி விடாமல் இருக்க சிறிய மரத்துண்டை வெட்டப்பட்ட இடைப்பகுதில் வைப்பார்கள் இதனால் வெட்டப்பட்ட பகுதி மீண்டும் நெருங்கி வராது. அதற்கு அடுத்தபகுதியை வெட்டுவது சுலபமாக இருக்கும்..

பிளவுபட்ட பகுதி மீண்டும் நெருங்காமல் இருக்கும் பொருட்டு இடையில் சொருகப்படும் சிறிய துண்டுக்கு ஆப்பு என்று பெயர். மரத்துண்டாக இருந்த இந்த ஆப்பு இப்போது எந்த பொருளாகவும் மாறிவிட்டது. நம் எதிரில் இருக்கும் எந்த பொருளையும் வைக்கலாம் என்ற நிலை ஏற்ப்பட்டுவிட்டது

அதாவது, பிளவு பட்ட பகுதியில் வைக்கப்படும் சிறிய நீளமான துண்டுக்கு ஆப்பு என்று பெயர்.

இந்த ஆப்பு என்ற சொல் இப்போது பரவலாக .பல இடங்களிலும் பேசப்படுகிறது. வீட்டிலும் பேசக்கூடிய அளவுக்கு உபயோகத்தில் வந்து விட்டது. தொழில் ரீதீயாக பயன்படுத்த பட வேண்டிய சொல் அரத்தமற்று உபயோகப்படுத்தபடுகிறது.

இப்போது இந்த ஆப்பு என்ற வார்த்தை திரைப்படங்களிலும், தொலைகாட்சி தொடர்களிலும் அதிகமாக பயன்படுத்தப்படுகிறது. அதன் காரணமாக ஆப்பு என்ற சொல் மக்களின் அன்றாட உரையாடல்களிலும் வந்து விட்டது.

திரைப்படங்களில், கதாநாயகன் கதாநாயகியை அல்லது வில்லியை அடித்தாலோ அல்லது ஏதெனும் ஒரு வகையில் கேவலப்படுத்தினால் என்ன ஆப்பா , என்ன ஆப்பு வைத்துவிட்டான என்ற வசனம் வருகிறது.

இந்த இடத்தில் ஆப்பு என்ற சொல்லுக்கு என்ன அர்த்தம் வருகிறது. எதை பிளந்தான். எங்கே ஆப்பு வைத்தான். யாரும் யோசித்திருப்பார்களா. வசனம் எழுதிய வசனகர்த்தா என்ன நினைத்து எழுதினார் என்பது அவருக்கு தெரியும். பெரும்பான்மையான ரசிகர்களுக்கு தனது கதாநாயகன் கதாநாயகியை ஏமாற்றி விட்டான் அல்லது சரியான பதிலடி கொடுத்து விட்டான் என்ற அர்தத்தில் மட்டுமே பார்க்கப்படுகிறது.

உண்மையில் பெண்ணிடம் உள்ள பிளவு பட்ட பகுதியில் ஆணிடம் உள்ள ஆப்பு போன்ற உறுப்பை வைத்து விட்டான் என்ற பொருளில் தான் வசனம் எழுதப்படுகிறது. அதாவது ஆண் பெண் பிறப்புறுப்புகள் சேரும் செய்கையை தான் இந்த ஆப்பு என்ற சொல்லின் மூலம் உணர்த்துகிறார்கள். காமத்தின் முக்கிய செயலை ஒரு சிறிய சொல்லின் மூலம் பொது வெளியில் சொல்லி கொச்சையாக வெளிப்படுத்துகிறார்கள்.

மேலும், தற்போது கதாநாயகியிடம் கதாநாயகன் கேவலப்படும் போது, அவனுடைய நண்பர்கள் என்ன மச்சி/மச்சான் என்ன ஆப்பு வைத்துவிட்டாளா என்ற வகையில் வசனம் வைக்கப்படுகிறது.

ஒரு பெண் ஆப்பு வைக்க முடியுமா ? யோசித்து பார்த்து வசனம் எழுதவில்லை. செயற்கை பொருளை ஆப்பாக வைத்தாலும் ஆணிடம் பெண் எங்கு ஏன் வைக்க வேண்டும். அர்த்தமற்ற வசனம்.

மேலும், ஆண் ஆணுக்கிடையே ஏற்படும் சம்பவங்களில் கூட என்ன மச்சி ஆப்பு வைத்து விட்டானா என்ற வசனம் வருகிறது. இருவரிடமும் ஆப்பு இருக்கிறது. ஒருவர் மற்றோருவருக்கு ஆப்பு வைப்பதென்றால், அது வேறு ஒரு காம வகையை சார்ந்தது.

ஆப்பூ என்ற சொல் ஆண் பெண் காம செயலின் ஒரு பகுதியை குறிக்கும் வகையில் குறிப்பிடப்படுகிறது.

இன்று அந்த சொல், அதன் உண்மை பொருள் தெரியாமல், குழந்த்தைகள் முதல் பெரியவர்கள் வரை சர்வ சாதரணமாக சொல்லி வருகிறார்கள்.

திரைப்பட வசனகர்த்தாகள் தொடங்கி வைத்த ஒரு அசிங்கமான தேவையற்ற சொல் , அதன் உண்மை பொருள் தெரியாமல் பலரும் சொல்லி வரும் போது, உண்மை பொருள் அறிந்தவர்கள் சங்கடத்துடன் அதை எதிர் கொள்ள வேண்டியுள்ளது.