கொற்கை - புத்தக ஆய்வு

அன்புள்ள குருஸ் அவர்களுக்கு,                            03.09.2014

சாகத்திய அகதெமி பரிசு பெற்ற உங்களது கொற்கை கதையை படிக்க வாய்ப்பு கிடைத்த்து. அதை பற்றிய எனது கருத்துக்களை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

விரும்பி படிக்க ஆரம்பித்து, கதையில் தொய்வு விழும் போது வீம்புக்காக படித்து, பின்பு முழு வரலாற்றை அறியும் பொருட்டு மிக நிதானமாக விரும்பி படித்தேன்.

ஒரு நூற்றான்டின் கதை. கதை களமும் காலமுமே கதையின் நாயகர்கள். அதில் வாழும் மனிதர்கள் யாவரும் நிழல்களாய் மறைந்து விடுகின்றனர். அவர்கள் கட்டிக்காத்து விட்டு செல்லும் அனைத்துமே காலத்தால் அபகரிக்கப்படுகிறது.

இதை ஒரு சமூக நாவல் என்பதா அல்லது சரித்திர நாவல் என்பதா ?

காலம் – ஒரு நூற்றாண்டின் ஆரம்பமும் முடிவும் 1914 முதல் 2000 . கொற்கையில் ஆங்கிலேய மக்களின்  அதிகாரம் – விடுதலை போராட்டம் – சுதந்திர இந்தியாவின் ஆட்சி.

காலம் கடப்பதை அந்த மண்ணில் நடக்கும் மாற்றங்கள் குடும்ப வாழ்க்கையில் ஏற்ப்படும் மாற்றங்கள் மூலமாக , அவர்களது 3 வது தலைமுறை வாழ்கையுடன் முடிவு செய்துள்ளீர்கள்.  கொற்கையில் இந்த கால கட்டத்தில் நடந்த அனைத்து நிகழ்வுகளையும் சொல்ல முயற்சிக்கும் சமூக வரலாற்று கதை. முழுமையாக சொல்ல முடியாவிட்டாலும் அதற்கான முயற்சி மேற்கொள்ளப்பட்டடிருக்கிறது

களம் – கடற்கரை சார்ந்த நிலப்பரப்பு. கடலை சார்ந்து வாழ்க்கை நடத்தும் மக்கள். கடலில் பயணிக்கும் தோணி முக்கிய கதாபாத்திரம். தோணியின் உடற்கூறுகள், அதன் ஆடைகள் ,  காற்றின் திசைக்கேற்ப நீரின் ஓட்டத்திற்க்கேற்ப்ப அதற்கு ஆடை மாற்றி விடும் பரதவர்கள். இவைகளை படம் வரைந்து விளக்கியிருப்பது , அனைவரும் புரிந்து கொள்ள வசதியாய் இருக்கிறது.

தோணியை சொந்தமாக்கி கொள்வதே வாழ்வில் லட்சியமாக கொண்ட மக்கள் தன் கட்டுப்பாட்டுக்குள் அதை வைத்துக்கொள்ள விரும்பும் தண்டல்களின் ( தலைவர்) வாழ்க்கை வரலாற்றை சிறப்பாக பதிவு செய்துள்ளீர்கள்.

முத்து குளிப்பது, சங்கு எடுப்பது, மீன் பிடிப்பது இவையே இந்த களத்தில் வாழும் மக்களின் தொழில். மீன் பிடி தொழிலில் ஈடுப்பட்டிருக்கும் மக்களின் கதையாக மட்டுமே இருக்கும் என்ற முன் முடிவுடன் படிக்க ஆரம்பித்தேன். ஆனால், மீனவர்கள் வாழ்க்கை சில பத்திகளில் மட்டுமே உள்ளது. தோணி தொழிலாளர்கள் அவர்களது தொழில் விரிவாக உள்ளது. அங்கு மற்ற தொழிகள் செய்து வாழ்ந்த மக்களின் வாழ்க்கை முறை குறிப்பிடப்படவில்லை. இன்றைக்கு தலித் என்று சொல்லப்படும் மக்களின் வாழ்க்கை விரிவாக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

அந்த பகுதியில் உப்பளங்களும் இருந்துள்ளது. சுருக்கமாக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. சுதந்திரப்போரட்ட காலத்தில், உப்பு சத்தியாகிரக போரட்ட காலத்தில் இங்கு அதன் தாக்கம் என்னவாக இருந்தது என குறிப்பிட்டிருக்கலாம்.

அந்த தொழில் சார்ந்து வாழும் மக்கள், வியாபாரிகள். ஆங்கிலேயர் ஆட்சி காலத்தில் , அவர்களது இறக்குமதி பொருட்களை கடலிலிருந்து கரைக்கு கொண்டு வருவது ; சரக்குகளை பல பகுதிகளுக்கும் கொண்டு செல்ல தோணிகளை பயன்படுத்துவது. – சிறப்பாக சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.

இங்கு வாழ்ந்த மக்களின் குடும்ப பழக்கவழக்கங்கள், சடங்குகள், சம்பிராதயங்கள், விழாக்கள் இவைகள் குறிப்பிடப்படவில்லை.

கலை இலக்கியம் போன்றவற்றில் கொற்கை மக்களின் பங்கு பற்றி எதுவும் குறிப்பிடப்படவில்லை.

மொழி – மொத்த கதையும் வட்டார வழக்கு மொழியில் எழுதப்பட்டிருப்பது சிறப்பு என்றாலும், கதை அந்த வட்டார மக்களுக்காக மட்டும் எழுதப்பட்டது அல்ல என்பதை எழுத்தாளர் உணர வேண்டும். சுமார் 100 பக்கங்கள் படித்த பிறகு தான் மொழியை சரளமாக படிக்க முடிகிறது. தமிழில் எழுதப்பட்டுள்ள கதைக்கு தமிழில் அகராதி கொடுத்து ( 93 சொற்களுக்கு அர்த்தம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது ) எழுதப்பட்டுள்ளது. அந்த அளவுக்கு வட்டார வழக்கு சொற்கள் பயன் படுத்தப்பட்டுள்ளது. அகராதியை பார்த்து பார்த்து கதை படிக்க வேண்டிய பொறுமை எல்லோருக்கும் இருக்காது. இன்னும் சிறிது காலத்தில் வட்டார வழக்கு மொழிகள் அழிந்து விடலாம். அந்த கால கட்டத்தில் இந்த புத்தகத்தை படித்தால் ஒரு வேற்று மொழி புத்தகத்தை படிப்பது போல இருக்கும்.

மொழி ஆர்வலர்கள், ஆராய்ச்சியாளர்கள் இவர்களுக்கு இந்த புத்தகம் உதவக்கூடும். மற்றப்படி சரளமான தற்காலிக தமிழ் மொழி நடை போதுமானது.

முழு கதையும் வட்டார வழக்கு சொற்களில் எழுதப்பட்டிருந்தாலும், வசை சொற்களை கொச்சையாக கதை முழுவதும் பயன் படுத்தியிருப்பது தவிர்த்திருக்க வேண்டும். “ கூதி “ என்ற சொல் சில முறை படிக்கும் போது எளிதாக கடந்து விடுகிறது ஆனால் மீண்டும் மீண்டும் பயன்படுத்தும் போது குமட்டல் ஏற்ப்படுகிறது.

மதமும் கடவுளும் – ஆங்கிலேயரின் வருகையின் காரணமாக கத்தோலிக்க மதத்திற்க்கு மாற்றப்பட்ட பரதவர்கள், மேரியை தொழுதாலும் மாரியை வணங்குவதில் விருப்பம் உடையவர்களாகவே இருந்துள்ளனர் என்பதை குறிப்பிட்டதுடன், மத மாற்றத்தினால் மக்களின் வாழ்க்கை தரம் உயரவில்லை என்று குறிப்பிட்டுருப்பது நிகழ் காலத்துக்கும் பொருந்தும். மதம் மாற்றுபவர்களும், மதம் மாறுபவர்களும் இதை கருத்தில் கொண்டால் இன்று சமூகத்தில் ஏற்ப்பட்டுள்ள பதற்றத்தை தவிர்க்கலாம்.

சுதந்திரப் போராட்டமும் அரசியலும் மிகவும் மேலெலுந்தவாரியாக சொல்லப்பட்டுள்ளது. காந்தி, நேரு, பட்டேல், வா.உ.சி. காமராசர், அண்ணா, பெரியார், கலைஞர், எம்ஜிஆர், அம்மா காங்கிரஸ், நீதிகட்சி, திராவிட கட்சி என்று ஒற்றை வரிகளில் அந்த அந்த கால கட்டங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அவர்களது அரசியலை அதன் தாக்கங்களை கூட எழுதவில்லை. பரதவர் சமுதாயத்திலும் கொற்கையில் வந்து குடியேறிய நாடார் சமுகத்திலும் அரசியலில் ஈடுபட்ட சிலரது பெயர்கள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

தோணியின் மாற்று வடிவமான கப்பலை விவரித்து, கப்பலோட்டிய தமிழனின் வரலாற்றை விரிவுபடுத்தி எழுதியிருந்தால் இந்த கதைக்கு பொருத்தமாக இருந்திருக்கும்.

தோணி தொழில் சார்ந்தும், வியாபாரம் சார்ந்தும் பரதவ மக்களும் நாடார் மக்களும் இலங்கையை சார்ந்து இருந்ததும், அங்கு சென்று குடியேறியதும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அங்கு எற்ப்பட்ட அரசியல் மாற்றங்கள் காரணமாக பலர் திரும்பி வந்து கொற்கையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. 

இன்றளவும் இருக்கும் தீவிரவாதம் என்று சொல்லப்படும் சுதந்திர போராட்டத்தை சிறிதும் விவரிக்காமல் விலகியிருப்பது, தற்போதைய தமிழக அரசியலில் சிக்கிகொள்ளாமல் இருக்க கவனமாக எடுத்துக்கொண்ட முயற்சி. இன்றைய மீனவர்கள் நிலையை குறித்து எழுதாமல் நழுவி விட்டீர்கள்

கப்பல் தொழிலும் கன்டெய்னர் தொழிலும் தொடங்கியதால், தோணி தொழில் பாதிக்கப்பட்ட நிலையில் கல்வியின் முக்கியத்துவம் உணர்ந்து, அதில் முன்னேறிய குடும்பங்களை பற்றி பின் பகுதியில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

மாறி வரும் சூழ்நிலையை உணரமால், தொழிலையையும் மாற்றாமல், கல்வியும் கற்காமல் கொற்கையிலேயே தங்களது வாழ்க்கையை அழித்து கொண்டவர்களை பற்றி குறிப்பிட்டிருப்பது இன்றைய தலைமுறை தெரிந்து கொள்ள வேண்டிய முக்கிய அம்சம். 

பொருளுடனும் பெருமையுடனும் வாழ்ந்து இன்று கீழ்நிலையில் இருக்கும் மக்களை சந்தித்ததால் தான் நீங்கள் இந்த கதையை எழுதியுள்ளதாக முன்னுரையில் குறிப்பிட்டிருப்பது கவனத்தில் கொள்ள வேண்டியது.

குடும்பங்களை பற்றிய கதை அதிகம். 45 குடும்பங்களை 35 குடும்ப வரைப்படம் ( FAMILY TREE ) மூலம் விவரித்து 446 கதாபாத்திரங்களை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளீர்கள். இவர்களை தவிர வேறு பல கதாபாத்திரங்களும் உள்ளது. இந்த வரைப்படம் வாசகர்கள் புரிந்து கொள்ள கொடுக்கப்பட்டதா அல்லது நீங்கள் எழுதும் போது உங்களுக்கே குழப்பம் வராமல் இருப்பதற்க்காக தயாரிக்கப்பட்டதா என தெரியவில்லை எத்தனை கவனமாக படித்தாலும் யார் யாருடைய வாரிசு, யார் யாருக்கு சொந்தக்காரர்கள் என்பதை நினைவில் வைத்துக் கொள்ள முடியாது. உங்களுக்கு கூட இப்போது நினைவில் இருக்க வாய்ப்பில்லை.

ஆனால், ஒவ்வொரு அத்தியாயமும் ஒவ்வொரு கதையாக இருப்பதால்,  தொடர்ச்சி வேண்டும் என்பது அவசியமில்லை.

கதையின் நடுவில் ஒரு 50 பக்கத்தை படிக்காமல் மேல் கொண்டு படித்தாலும் எவ்வித பாதிப்பும் ஏற்ப்படாது.

குடும்ப உறுப்பினர்களின் ஆசா பாசங்கள், போட்டி பொறாமைகள், உறவுகளுக்குள் திருமணம் முடிப்பது, வெட்டி பந்தா என்று எல்லாவற்றையும் சொல்லியிருப்பது மற்றும் அவர்களது மூன்றாம் தலைமுறை வாரிசுகளுடன் கதையை முடித்திருப்பது படிக்கும் ஆவலை தூண்டுகிறது. 

இந்த கதாபாத்திரங்களின் வாழ்க்கையின் இடையே திரைப்பட துறையை ஒரு சில வரிகளில் படங்களின் பெயர்கள் மூலமும் பாடல் வரிகளின் மூலமும் குறிப்பிட்டிருப்பது சிறப்பு. நடிகர் சந்திரபாபுவின் பெயரை குறிப்பிடாமல் அவரது வாழ்க்கை சம்பவத்தை சில வரிகளில் சொல்லியிருப்பதன் மூலம் அவர் இந்த சமூகத்தை சார்ந்தவர் என்பதை குறிப்பிட்டுள்ளீர்கள். இன்றைய இளைய தலைமுறையும் அடுத்த தலைமுறையும் இதை முழுமையாக புரிந்து கொள்ள முடியாது.

காமம் இல்லாமல் வாழ்க்கை இல்லை. உங்களுக்கு தெரிந்தா எல்லா காம வகைகளையும் ஒரே கதையில் சொல்லியிருப்பது, சற்று மிகையாக தெரிகிறது. முறை தவறிய உறவுகள் அம்மா -மகன்,.  அண்ணன் –தங்கை, மற்ற உறவுகளுக்கிடெயேயன  தவறான உறவுகள், ஓரின சேர்க்கைகள் என எல்லாவற்றையும் தினித்திருப்பது மிகை.

மேலும், இதில் யாருடைய சோகத்தையும் மிகைப்படுத்தி எழுதி, கண்ணிர் பிழிய வைக்க முயற்சி செய்யாதது பாரட்டுக்குரியது. சமூகத்தின் ஏற்ற தாழ்வுகளுக்கு ஜாதியையோ, தொழிலதிபர்களையோ அரசையோ மற்ற சமூகத்தையோ குறை கூறாமல், அவர்களே காரணம் என்பதை உணர செய்திருப்பது நல்ல உத்தி.

பொதுவாக கதாநாயகன், நாயகி வில்லன் என்று கதை புனையப்படும். அதை தவிர்த்து மொத்த சமூக மக்களையும் கதாபாத்திரங்களாக மாற்றியிருப்பது வேறுப்பட்ட முயற்சி.

ஒரு நூற்றாண்டில் ஒரு நிலப்பரப்பில் நடக்கும் நிகழ்ச்சிகள் அனைத்தையும் தொகுப்பது கடினம். ஏதேனும் ஒன்று அல்லது இரண்டை  வலியுறுத்தி கதையை நகர்த்தியிருந்தால், சிறப்பாக அமைந்திருக்கும்.

எல்லாம் இருக்கிறது ஆனால் எதுவுமே முழுமையாக இல்லையென்று தோன்றுகிறது.

இந்த கதையை எழுத நீங்கள் படித்த புத்தகங்களை குறிப்பிட்டு அவர்களை சிறப்பித்தமை நல்ல விசயம்.

அன்மை கால வரலாற்றை  ,  சாகத்திய அகதெமி விருது  பெறும் அளவுக்கு எழுதியிருப்பதற்க்கு மனதார பாரட்டுகிறேன்.

சரித்திரத்தை பதிவு செய்திருந்தாலும் , இடதுசாரி எழுத்தாளர், வலதுசாரி எழுத்தாளர், தலித் இலக்கியம் மற்றும் இன்ன பிற எழுத்து வகையை சார்ந்தது என்ற வட்டத்துக்குள் சிக்க முடியாதபடி கதை அமைந்துள்ளது.

விருது பெற்ற சமயத்தில் சம்பிரதாயமாக பலரும் வாழ்த்து சொல்லியிருந்தாலும் அவர்கள் யாரும் அதை படிக்கவில்லை என்பது புரிந்தது. 

மேலும் ஒரு அரசியல் கட்சி சார்ந்த உங்களது கருத்துக்கு கண்டனம் தெரிவித்து உங்களது எழுத்தை உங்களை வலது சாரி என்பது போல காட்ட முயற்சித்தனர். இந்த சமயத்தில் உங்களது மனநிலை எப்படி இருந்தது என்பதை அறிய விரும்புகிறேன்.

இன்று வரை உங்களுடைய இந்த புத்தகத்துக்கு விமர்சன கூட்டம் பாராட்டு விழாக்களோ நடைப்பெறவில்லையென்று தோன்றுகிறது. மக்களிடையே, சம கால எழுத்தாளர்களிடையே மற்றும் விமர்சகர்களிடையே பரவலாக சென்றடயவில்லை என தோன்றுகிறது. இவ்வாறு சென்றடைய நீங்களும் எதுவும் முயற்சி செய்ததாக தெரியவில்லை. ஏன் ?

பெரிய நிறுவனத்தில் வேலை செய்து கொண்டு, குடும்பத்தையும் கவனித்து கொண்டு, நிறைய படித்து ஒரு வரலாற்றை பதிவு செய்திருப்பது பாரட்டுக்குரியது. இவை எப்படி சாத்தியமானது. எவ்வளவு காலம் இதற்காக உழைத்தீர்கள் என்பதை அறிய விரும்புகிறேன்.

இந்த கதையில் வரும் கதாபத்திரங்களில் எத்தனை பேர் உண்மையில் வாழ்ந்தவர்கள். ?

இந்த கதாபாத்திரங்களின்  பெயர்களை எப்படி தேர்ந்தெடுத்தீர்கள்.

நன்றியுடன்

எம். எஸ். சேகர்

================================================================================

On Wed, Sep 3, 2014 at 1:25 PM, mallisekar mallisekar <mallisekar@hotmail.com> wrote:
Dear Mr.Cruz,

My review about your book " koRkai " enclosed .  If you have time, pl. write back few words about my review.

Regards

M.S.SEKAR

Dear Mr.Sekar,

Good to read your reveiw about Korkai.

I am presently stationed in Delhi for some meetings.

Shall write back to you next week.

Thanks and Regards,

Joe 

Sir,

Thanks for prompt reply. I am living in Delhi. If you like if you have some time, can we meet at your convenient.

Regards,

M.S.SEKAR

Is it possible to meet tomorrow by 8.30am at ****************

Regards,

Joe

Sir,

I thinks its too early to meet at Janpath. If you have any spare time in the evening, that will suit me.


Regards

M.S.SEKAR

Sir,

If you are still in Delhi, pl. give some time for today or tomorrow.

Regards

M.S.SEKAR

FINDING FANNY – இந்தி திரைப்படம்

FINDING FANNY – இந்தி திரைப்படம்

கோவாவில் உள்ள சிறிய கிராம பகுதியில் நடக்கும் கதை. கிராமத்தில் பெரிதாக ஒன்றும் நடப்பதில்லை. வெட்டி பேச்சு பேசிக்கொண்டு வாழ்க்கை நடத்தும் கிராம மக்கள்.

வயதான தபால்காரர் (Naseeruddin Shah) ஒருவருக்கு ஒரு கடிதம் வருகிறது. அதை பார்த்து அதிர்ச்சியடைகிறார். அது அவர் தனது காதலிக்கு 46 வருடங்களுக்கு முன்பு காதலை தெரிவித்து ஏற்றுக்கொள்ளுமாறு எழுதிய கடிதம். அது அவளுக்கு போய் சேராமல் திரும்பி வந்த கடிதம். இவர் தனது காதலை அவள் ஏற்க்கவில்லையென்று நினைத்து தனிமையில் வாழ்ந்து கொண்டிருப்பவர்.

அவரது வீட்டருகில் பெரிய பிட்டங்களுடன் வசிக்கும் (Dimple Kapadia)  மாமியார் மற்றும் விதவை மருமகள் (Deepika Padukone). திருமணத்தன்றே அவளது கணவன் இறந்து விடுவதால் மாமியாருடன் வசிக்கிறாள்.

தனக்கு வந்த கடிதத்தை பற்றி தீபிகாவிடம் கூறுகிறார்.  தீபீகா உங்களுடைய காதலியை கண்டுபிடித்து உங்களது காதலை சொல்லுங்கள் என்று கூறுகிறாள்.

அதே கிராமத்தில் ஓவியன் ஒருவன் (Pankaj Kapur) வாழ்ந்து வருகிறான். அதே சமயம் ஊரை விட்டு வெளியேறிய இளைஞன் (Arjun Kapoor) ஊருக்கு திரும்பி வந்துள்ளான். அவன் தனது தந்தை வீட்டில் வாழ்கிறான். அங்கு இருக்கும் பழைய காரை சரி செய்து ஓவியனுக்கு விற்றுள்ளான். பம்பாயில் தொழில் நடத்திக்கொண்டிருப்பதாக பொய் கூறுகிறான். தீபீகாவும் அர்ஜூனும் பழைய நண்பர்கள். தீபீகாவுக்கு திருமண ஆன நாளன்று யாருக்கும் சொல்லாமல் ஊரை விட்டு கிளம்பியவன் ஆறு வருடம் கழித்து திரும்பியுள்ளான்.

அர்ஜூனுக்கு கார் ஓட்ட தெரியும் என்பதாலும், அது ஓவியனின் கார் என்பதாலும் எல்லோரும் சேர்ந்து நஸ்ருதினின் காதலியை (Anjali Patil) ( அவளது செல்ல பெயர் FANNY ) தேடி புறப்படுகின்றனர். எல்லோரும் வாழ்க்கையில் பிடிமானம் இல்லாமல் வாழ்ந்து கொண்டிருப்பதால், இந்த பயணம் மாறுதலாக இருக்கும் என்று கிளம்புகின்றனர்.

அவளது விலாசத்தில் அவள் இல்லாததால் அவள் இருக்குமிடம் தேடி செல்கின்றனர். வழியில் ஏற்படும் பல சுவரஸ்யமான சம்பவங்களுடன் கடந்து செல்கின்றனர். வண்டியில் பெட்ரோல் தீர்ந்து விடுவதால், இரவு வெட்ட வெளியில் தங்குகின்றனர்.

ஓவியனுக்கு பெரிய பிட்டங்களிடம் ஈர்ப்பு ஏற்ப்படுகிறது. தீபிகாவும், அர்ஜூனும் பழைய விசயங்களை பேசுகின்றனர். அவன் வீட்டை சுத்தம் செய்யும் போது அந்த கடிதம் கிடைத்ததாகவும், அதை தான் தான் நஸ்ருதின் வீட்டில் போட்டதாகவும் கூறுகிறான். அவனது அப்பா தான் அந்த கிராமத்தின் போஸ்ட் மாஸ்டர். அவன் அவளை காதலித்ததாக கூறுகிறான். தீபிகா நீ காதலை சொல்லாததால் வேறு ஒருவனை மணந்தேன் என்கிறாள். இரவு வெட்ட வெளியில் உறவு கொள்கின்றனர்.

நஸ்ருதீன் புறப்பட்டு சென்று பெட்ரோலுடன் வந்து , பின்பு எனது காதலியை நானே கண்டுபிடித்து கொள்கிறேன் என்று எழுதி வைத்து விட்டு புறப்பட்டு செல்கிறார். மற்றவர்கள் காரில் போய்க்கொண்டிருக்கும் போது அவரை கண்டுபிடித்து ஊர் திரும்புகின்றனர். அப்போது ஒரு சவ ஊர்வலம் வருகி’றது. அதில் நடந்து வரும் ஒரு பெண்ணை பார்த்து அவள் தான் FANNY  என கண்டுபிடித்து அவளிடம் பேசும் போது, அவள் FANNYயின் மகள் என தெரிந்து FANNY  எங்கே என்று கேட்கும் போது, இறந்த உடலை காண்பிக்கிறாள். அவரால் அடையாளம் கானமுடியவில்லை. உடல் திருமண உடையில் இருக்கிறது. அவள் என்னை நினைத்து இவ்வளவு காலம் இருந்து விட்டு இப்போது தான் திருமணம் செய்யும் நிலையில் இறந்தாளா என கேட்கிறார். மற்றவர் இது இவளுக்கு நாலாவது திருமணம் என்கிறார். மேலும், என்னை பற்றி ஏதாவது கூறினாளா என மகளிடம் கேட்க அவள் , அவளது அம்மா பல காதலர்களின் பெயரை கூறியிருக்கிறாள் ஆனால் ஒரு நாளும் உங்களது பெயரை கூறியதில்லை என்றும் அவள் ஒரு அற்புதமான வாழ்க்கை வாழ்ந்தாள் என்றும் கூறுகிறாள்.

எல்லோரும் ஊர் திரும்புகின்றனர். நஸ்ருதினும் டிம்பிள் கபாடியாவும் திருமணம் செய்வதோடு முடிவடைகிறது.

நஸ்ருதின் , பங்கஜ் கபூர் மற்றும் டிம்பிள் கபாடியா இவர்களது நடிப்பு அருமை. அனுபவப்பட்ட நடிப்பு. நஸ்ருதின் பழைய நினைவுகளில் போகும் போது, அருமையான நடிப்பை வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.

டிம்பிள் கபாடியாவும் தனது பாத்திரத்தை அருமையாக செய்துள்ளார். பங்கஜ் கபூரும் சிறப்பாக செய்துள்ளார்.

அர்ஜூன் கபூரும் தீபிகாவும் முக்கிய பாத்திரங்கள் என்று சொல்ல முடியாது. அவர்களது வழக்கமான நடிப்பில் இருந்து விலகி அடக்கி வாசித்துள்ளார்கள். இல்லாத கவர்ச்சியை காட்ட தீபிகா மிகவும் முயற்சித்துள்ளார்.

வழக்கமான பாடல்கள் இல்லை. சண்டை காட்சிகள் இல்லை. ஆடை அலங்காரங்கள் இல்லை. 

கதை நடக்கும் கிராமம் ரம்மியமாக உள்ளது. பயணம் செய்யும் பாதையும் அழகாக ஒளிப்பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. கதையுடன் இனைந்து பின்னனியில் இரு பாடல்கள் ஒலிக்கிறது.

2 மணி நேர படம். ஒரு 15 நிமிடத்தை குறைத்திருந்தால் கதை வேகமாக நகர்ந்ததாக அமைந்திருக்கும்.

இது விருது பெறும். விருதுக்காக தயாரிக்கப்படும் படம் போன்றது. ஆங்கிலம் மற்றும் இந்தியில் தயாரிக்கப்பட்டுள்ளது. பொருளாதார ரீதியாக வெற்றி பெற வாய்பில்லை. 

இந்த படத்தை கருப்பு வெள்ளையில் எடுத்திருந்தால், உலக திரைப்படம், மாற்று திரைப்படம் என்று கொண்டாடியிருக்கலாம்.

திரையரங்கில் ரசிக்கலாம். இனையத்தில் இலவசமாக கிடைத்தாலும் பாருங்கள்.

 

மேகா - திரைப்படம்

மேகா – திரை விமர்சனம்

அழகான காதல் கதை. கதையை பற்றி சொல்வதற்க்கு முன்பு இதில் இருக்கும் சிறப்பு அம்சங்களை கூறுகிறேன்.

தாடி மீசை வைத்து அராஜகம் செய்யும் சமூக விரோதி கதை அல்ல. உள்ளாடை தெரியும் அளவுக்கு லுங்கி கட்டிக்கொண்டு ஆபாச நடனமாடும் குத்து பாட்டு இல்லை. டாஸ்மாக் கடைகளில் குடிக்கும் காட்சிகள் இல்லை.அப்படிபட்டவனுக்கு அமையும் வெள்ளை பன்னி போன்ற கதாநாயகி இல்லை. பத்து இருபது பேரை புரட்டி எடுக்கும் சண்டை காட்சிகள் இல்லை. நகைச்சுவை என்ற பேரில் இரட்டை அர்தத்துடன் கதாநாயகனுடன் பேசும் நண்பன் இல்லை. கதைகிழிக்கும் இசை இல்லை. ஜாதி அரசியல் இல்லை. கதாநாயகன் நாயகி உடம்பை காட்டும் காட்சி இல்லை.

முதல் பாதியில் அழகான காதல் கதை. சின்ன சின்ன வசனங்கள். மனசை சந்தோசப்படுத்தும் காட்சிகள். முதல் பாடலில் ஓளிப்பதிவு மிகவும் நன்றாக இருந்தது. முழு படத்திலும் ஓளிப்பதிவு நன்றாக உள்ளது. காதை கிழிக்காத பின்னனி இசை. நீண்ட காலத்துக்கு பின்பு இளையராஜா இசை.

மிகவும் சாதாரண காதல் கதை. வழக்கமான பெண் வீடாரிடமிருந்து எதிர்ப்பு என்ற வில்லன் இல்லாமல் வேறு மாதிரியான எதிர்ப்பு. பரபரப்பை ஏற்ப்படுத்தவில்லையென்றாலும் பொறுத்திருந்து பார்க்க வைத்துள்ளார்கள். ஒரு மரணத்தை கொலை என்று ஆராயம் நாயகனுக்கு ஏற்ப்படும் சிக்கல்கள். அவ்வளவு தான் கதை.

வழக்கம் போல் காதலி கடத்தப்படுகிறார் உயிருக்கு ஆபத்து என்று சொல்லப்பட்டவர், நினைவு திரும்ப வாய்ப்பு இல்லை என்று சொல்லப்பட்ட கதாநாயகி ஆறு மாதத்தில் குணமடைந்து  காதலனுடன் சுற்றுகிறார். கதாநாயகன் செய்த கொலை என்னவாயிற்று. எதையும் கூறாமல் அப்படியே கதையை முடித்து விட்டனர். கதையை முடிக்க தெரியவில்லை. அவசியமில்லை என்று கருதியிருக்கலாம்.

நாயகன் ஆஸ்வினுக்கு தொடர்ந்து வாய்ப்பு கிடைக்கும் போது நடிப்பை மேம்படுத்தி கொண்டால் சில வருடம் தாக்கு பிடிக்க முடியும்.  இயக்குனர் கார்த்திக் ரிஷி மிக எளிமையான கதையை எந்த திருப்பங்ளும் வைக்காமல் தெளிவாக சொல்லியிருக்கிறார். தயாரிப்பாளரின் காசை வீனாக்கவில்லை. ஆனால், இப்படி பட்ட இயக்கத்தை தொடர்ந்து செய்தால் திரையுலகில் நீடிப்பது சிரமம்.

பார்க்க வேண்டிய படம் என்று சிபாரிசு செய்ய முடியாது. பார்த்தால் பாதகமில்லை..

 

ரப்பர் - ஜெய மோகன்

திரு.ஜெய மோகனின் முதல் நாவல் “ ரப்பர் “ ஐ நேற்று படித்தேன். 1990ல் வெளி வந்த நாவல். 

இத்தனை வருடங்களாக இதில் எழுத்துலகில் இயங்கி கொண்டிருப்பதே ஒரு சாதனை தான். முதல் நாவலுக்கும் அவருடைய இன்றைய எழுத்துக்களுக்கும் நிறைய வித்தியாசம் இருக்கிறது.

நாவல் முழுவதும் மலையாள மொழி வாடை இருக்கிறது. மொழியை புரிந்து கொள்ள நேரம் ஆகிறது. முழுவதுமாக புரிந்து கொண்டேன் என்று கூற முடியாது.

ரப்பரின் மணம் குறைவாகவே இருக்கிறது.

தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் சமூக அந்தஸ்து பெற்று வாழ முடியாமல் இருந்த காலத்தில் , அவர்கள் ரப்பர் மரங்களை பயிரிட்டு அதன் மூலம் செல்வந்தர்கள் ஆனதையும் அதற்கு பிறகு அவர்கள் சமூகத்தில் மதிக்கப்பட்டதையும் கூறும் கதை. 

அதில் ஒரு குடும்பத்தின் கதை கூறப்பட்டுள்ளது. செல்வந்தர் ஆனதும், கேரளாவில் ஏற்ப்பட்ட ஆட்சி மாற்றத்தால் , அந்த குடும்பம் அதால பாதாள நிலைக்கு செல்ல நேர்ந்ததை விவரித்துள்ளார்.

ரப்பர் மரத்தினால் ஏற்ப்படும் நன்மை தீமைகளை பற்றியோ, மரத்திலிருந்து பால் எடுக்கும் முறை பற்றியோ அதில் ஈடுப்பட்டுள்ள தொழிலாளிகளை பற்றியோ ஏதும் கூறவில்லை. ரப்பர் எவ்வாறு தயாரிக்கப்படுகிறது அதில் உள்ள பிரச்சனைகள் என்ன என்பது பற்றி ஏதும் விவரிக்கப்படவில்லை. ஒரு குடும்பத்தின் நகழ்ச்சிகள் தான் அதிகமாக சொல்லப்பட்டுள்ளது.

இறுதியில், ரப்பர் மரங்களில் பறவைகள் கூடு கட்டுவதில்லை என்றும் , நிலத்தடி நீர் முற்றிலுமாக உறிஞசப்பட்டு, ஆறு வறண்டு விட்டது என்று ஒரு கதாபாத்திரத்தின் மூலம் கூறி, சுற்றுபுற சூழ்நிலை குறித்து விழிப்புனர்வை ஏற்ப்படுத்த ஒரு சங்கம் அமைக்க வேண்டும் என்பது போல கதையை முடித்துள்ளார்.

ரப்பர் வேண்டும் ஆனால் என்று கூறி அதனால் ஏற்ப்படும் தீமைகளை எப்படி நீக்குவது என்று கூற முடியாமல் அப்படியே விட்டு விட்டார்.

அவர் அதற்கான தீர்வு என்று ஏதும் கூறவில்லை. தீர்வு கூறுவதும் கடினம் தான். இன்றளவும் அந்த பிரச்சனை இருக்கிறது.

 

வா.உ.சி.

இந்திய சுதந்திர போரட்ட வீரர்கள் அனைவருக்கும் எனது சிரம் தாழ்ந்த வணக்கம். உங்களது தியாகத்தால் தான் இன்று நான் நிம்மதியாக வாழ முடிகிறது.

திரு. வ.உ.சிதம்பரம் அவர்கள் கப்பலோட்டிய தமிழன் என்று புகழப்படுகிறார். நிச்சியமாக அதற்க்காக நானும் பெருமைப்படுகிறேன்.

ஆனால், கப்பல் ஒட்டியதற்க்கும் சுதந்திரப்போரட்டத்திற்க்கும் என்ன சம்மந்தம்.

இந்தியாவில் ஆங்கிலேயர்கள் நல்ல லாபத்துடன் கப்பல் ஓட்டும் தொழில் செய்து கொண்டிருந்தனர்.

வழக்கறிஞரான திரு. சிதம்பரத்திற்க்கு நல்ல தொழிலாக தெரிந்திருக்கும். எனவே பலரிடம் காசு பெற்று கப்பல் வாங்கியுள்ளார்.

புதிதாக தொழில் தொடங்குபவர்கள் ஏற்கனவே தொழில் செய்பவர்களுடன் போட்டி போட்டு தொழில் நடத்த வேண்டிய சூழ்நிலை எப்போதும் உண்டு. அதற்கு இரண்டு வழிகள். முதலில் கட்டணத்தை குறைக்க வேண்டும். அது போல தான் அவர் குறைந்த கட்டணம் வசூலித்துள்ளார். இது இந்தியர்களுக்காக அவர் ஏதோ மிக குறைந்த கட்டணத்தில் சேவை அளித்தார் என்று சொல்ல முடியாது. வாடிக்கையாளர்களை கவர பல விளம்பரங்களை செய்வார்கள். அதன் படி இவர் தமிழர்களே இந்தியர்களே தமிழன்/இந்தியன் நடத்தும் கப்பலில் பயணம் செய்யுங்கள் என்று விளம்பரப்படுத்தியுள்ளார். அது தமிழர்கள் மீது பற்று அல்ல . நிறைய வாடிக்கையாளர்களை கவர செய்த விளம்பரம்.

ஏற்கனவே கப்பல் தொழிலில் இருந்தவர்கள் கட்டணத்தை குறைத்து, திரு. சிதம்பரம் அவர்கள் அந்த அளவுக்கு கட்டணத்தை குறைத்தால், அவருக்கு கட்டுப்படியாகது எனவே அவர் கப்பல் கம்பெனியை மூடி விடுவார் என்று அவர்கள் கட்டணத்தை குறைத்துள்ளனர்.

இது எல்லா காலத்திலும் எல்லா தொழில்களிலும் நடக்கும் செயல்.
ஆங்கிலேயர்கள் திரு.சிதம்பரம் அவர்களை கப்பல் கம்பெனியை நடத்த விடாமல், சுதந்திரப்போரட்டத்தை நடத்த விடாமல் நசுக்கி விட்டனர் என்று சரித்திரம் எழுதி வைத்திருப்பது அபத்தம். இது ஒரு தொழில் முறை போட்டி மட்டும் தான் . இதற்க்கும் சுதந்திரம்போரட்டத்திற்க்கும் எந்த சம்மந்தமும் இல்லை.

இவர் கப்பல் கம்பெனி நடத்த கூடாது என்று எண்ணியிருந்தால் அதை தடுக்க ஆங்கிலேயர்களுக்கு பல வழிகள் இருந்தது.

அந்த காலத்தில் இந்தியர்கள்/தமிழர்கள் யாரும் கப்பல் கட்டும் தொழிலில் ஈடுப்படவில்லை. தோணிகள் மட்டுமே கட்டி வியாபாரம் செய்தனர். பயணிகளும் பயணம் செய்தனர். திரு. சிதம்பரம் அவர்கள் ஏன் தோணி தொழிலில் ஈடுப்படாமல், கப்பல் ஓட்டும் தொழிலை தேர்ந்தெடுத்தார்.
ஆங்கிலேயர்களின் கப்பலை இவர் வாங்கியுள்ளார். ஆங்கிலேயர்கள் நினைத்திருந்தால் சுதந்திரப்போரட்டத்தில் ஈடுபட்டுள்ளவருக்கு கப்பலை விற்க அனுமதி தராமல் இருந்திருக்கலாம். அவர் ஏற்கனவே கப்பலை ஓட்டிக்கொண்டிருந்த இந்தியர்களிடமிருந்து பம்பாயிலிருந்து கப்பலை வாங்கியிருந்தாலும் அதை தமிழக துறைமுகங்களிலிருந்து ஓட்ட அனுமதி அளிக்க மறுத்திருக்கலாம்.

ஆங்கிலேயர்கள் கப்பலை வாங்கவும் இயக்கவும் தொழில் செய்யவும் அனுமதியளித்துள்ளனர். ஆனால், அவர்கள் நட்டம் அடையும் விதத்தில் இவர் தொழில் நடத்தியதால் தான் இவர் கப்பல் நடத்த முடியாதபடி , தொழிலில் நட்டமடையும் படி செய்துள்ளனர்.

திரு. சிதம்பரம் அவர்கள் கப்பல் ஓட்டியதும், ஆங்கிலேயர்கள் அவர் தொழிலை நட்டமடைய செய்ததும் தொழில் ரீதியான சம்பவம் மட்டுமே. அதற்க்கும் சுதந்திரப்போரட்த்திற்க்கும் சம்மந்தமில்லை.

மற்றப்படி அவர் நாட்டின் சுதந்திரத்துக்காக செய்த வேறு பல தியாகங்களும், அனுபவித்த இன்னல்களும் நன்றியுடன் நினைவு கூறதக்கது. போற்றத்தக்கது.
அவரின் இறுதி காலத்தில் அவர் அடைந்த துன்பங்களுக்கு தமிழர்கள் வெட்கி தலைகுனிய வேண்டும்.

எந்த சுதந்திரப்போரட்ட வீரரையும் இழிவுபடுத்தும் நோக்கம் இல்லை.